Evet, Sen buramda artık yer aldın

Evet, çok hoşuma gitti

Evet, iyi hareketti

Evet unutulamazdı

Evet, mükemmel bir şeydir

Sen arkadaşsın, arkadaşım bildim

Sen dostsun, dostum bildim

Sen buramda artık yer aldın

Seni unutulmazlara yazdım

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Seni Seviyorum O Günden Beri

Seni Seviyorum O günden beri.

Ben bir dilberi gördüm

Yanan pamuk gibi ona tutuldum

Peki, neden saklıyorum?

Nasıl anlatacağım? Bilmiyorum

Kalbim git söyle der

Fakat dilim ip gibi bağlanır durur

Yüreğim git söyle der

Fakat kalbim kanat gibi çırpınır durur

Hayatta nefes aldığım kadar

Seni seviyorum ey ayın parıltısı

Kuşların sabah öttüğü kadar

Seni seviyorum ey güzellerin tacı

Düştüm sevdaya seni gördüğümden beri

İçtim aşkı yudum yudum o günden beri

Geceler çok uzun yıldızlar çok yalnız

Sokaklar çok sessiz o günden beri

Uzun zamandır sana söylemek istiyorum

Fakat seni üzmekten çok korkuyorum!

Saklamaya çalıştım, ama beceremiyorum!

Seni seviyorum seni seviyorum o günden beri

Yazar: Kaka Adam ABUBAKAR

Kalbine giden yol

Uzaktan gördü onu, heyecanlandı ve gülümsedi sanki nefes alamıyormuş gibi hisseti sonra hemen internette izlediği bir video geldi aklına. Videoda çocuklar oynuyorlardı (4-5 çocuk), çocuklardan biri:"Aşık nasıl olunur?" diye sorar ve diyalog şöyle devam eder;

Çocuk_1: Aşık nasıl olunur?

Çocuk_2: Heyecanlanırsın

Çocuk_1: Heyecanlandım

Çocuk_2: Gülümsersin.

  (Gülümser çocuk_1)

Çocuk_1: Gülümsedim

Çocuk_2: Nefes alamazsın

  (Şaşırır çocuk_1, nefessiz yaşanmayacağını bildiği için)

Çocuk_1: Ama nefes almazsam ölürüm.

 (Ve tam burda çocuk_2 aşık nasıl olucağını açıklar)

Çocuk_2: İşte nefes alamadan yaşarsan aşık olursun.

Bunu hatırladıktan sonra biraz sesli gülümsedi ve galiba aşık oldum der. Yavaş yavaş ona gider gülümseyerek. Oraya vardığında şöyle bir diyalog geçer.

A: Merhaba

B: Merhaba

A: Bir şey sorabilir miyim?

B: Tabi buyrun

A: Bir adres soracağım (hafiften gülümser)

B: Buyrun

A: Kalbine giden yolu acaba nereden gecer?

B: Gittin bile.

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Yüzün

Gece son senin yüzün

Rüyamda senin yüzün

Sabah ilk senin yüzün

Görmek istiyorum Ben.

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Ben olmak ZORUNDAYIM

Ben güçlü olmak zorundayım

Ben kahraman olmak zorundayım

Ben ben olmak zorundayım

Ben büyük olmak zorundayım

Ben ailem için,

Ben kendim için,

Ben senin için güçlü olmak zorundayım

Ben en küçüğüm, ben en büyük olmak zorundayım

Ben hallederim, ben yaparım, ben yapacağım.

Çünkü ben hallederim,

Ben yaparım,

Ben yapmalıyım.

Çünkü Ben en büyük olmak zorunda olan en küçükleridir.

Çünkü Ben güçlü olmak zorundayım.

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Kapatma Butonu

Kapatma butonu olsa keşke herşeyin

Mesela perdesiz odanda yatarken,

Tam gözüne gelen sokak lambanın

Yahut kilitli olup anahtarı kaybolmuş kapının

Yok olsaydı keşke imkansiz umutlar

Geri gelmeyecek o güzel anların

Kapatma butonu işte

Ama olmasın be, OLMASIN artik

Çünkü zamanında acı verse bile,

Geçtiğinde hatira diye kalır,

Belki bir zamanlar gizliden gizliye ağladığın konular,

Kahkahalar ile anlatırsın sevdiklerine,

Torunlarına.

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Dört Arkadaş

Şehrin en kalabalık yerinde oturdular

Kahvelerini masaya bıraktılar

Birbirlerine baktılar

Etrafa baktılar

O kalabalıktaki insanların

Hepsine

Birer birer

Uzun uzun

Baktılar

Kimileri sohbet ediyor

Kimileri gülüyor

Kimileri üzgün üzgün oturuyor

Kimileri sevgili

Kimileri düşman

Kimileri dost

Bazıları orada son oturuşlarıdır

Bazıları yine oraya tekrar geleceklerdir

İşte o karmakarış;

Çocuk genç yaşlı

Kız ve erkeklerden oluşan kalabalıkta

Bu dört arkadaş oturup sadece birbirlerine bakıyorlar

Çünkü gözleri tüm konuşmayı yapıyor

Çünkü yüzleri her şeyi anlatıyor

Çünkü ne yaşadıklarını sadece kendileri biliyor

Çünkü konuşacak olsalardı

Ne zaman yeterli olur

Ne de kelimeler tam olarak anlatabilir

Gözlerinin anlatabildiği gibi

Belki tarih yazmaz onları

Belki isimleri asla bilinmeyecek

Belki kimse değer vermeyecek onlara

Ama onlar razı, çünkü onlar ne yaşadıklarını biliyorlar.

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Kime Kızayım?

Ona sormuşlar “Sen hiç kızmaz mısın?” diye. 
Gülümsedi ve dedi ki: “Kime kızayım? Kime kızmalıyım?

Çikolata çikolata deyip arkamdan gelen ilkokul çocuklarına mı?

Yoksa yoksa Arap Arap diyen ortaokulluya mı?

 “Zenci abi nasılsın?” diyen masum genç kıza mı? Yoksa

Yoksa sokaktaki simitçinin “Kara abime bir tane vereyim mi?” deyişine?

Sizin orda okul var mı diyen üniversiteliye mi?

Yoksa siz yamyam mısınız diyen üniversite hocasına mı?

 “Bunlar Yahudi, bizim ülkeyi mahvedecekler” diye bizi kovalayan yaşlı amcaya mı?

“Zenci mi Siyahi mi? Hangisine tercih edersin” soran profesöre mi?

Kime kızayım ben?

Sizin memlekette

Araba var mı?

 Evler var mı?

Su var mı?

Sorana mı? Kime kızayım ben?

Bizi kötü gösteren medyaya mı?

O yazılanları inananlara mı?

Bizi o duruma sokan Batıya mı?

Yoksa Atalarımızın saflığına mı?

Güçsüzlüklerine mi?

Kime kızayım ben?

Yazar: Suleiman Usman IDRISS

Image: https://www.pinterest.com/marycriscenti/attitude/